Tani czujnik może reagować nie tylko na faktyczny wzrost VOC, ale też na zmianę wilgotności, temperatury albo własnego punktu odniesienia. Traktuj go jako wskaźnik trendu, nie dokładny pomiar laboratoryjny.
- Postaw go na 24–48 godzin w stałym miejscu, z dala od łazienki, kuchni, okna, grzejnika i nawilżacza.
- Porównaj wieczorny wzrost VOC z wilgotnością i temperaturą. Zapisz godziny prysznica, suszenia prania, sprzątania, używania perfum, świec, dyfuzora czy alkoholu do dezynfekcji. Emisje mogą też pochodzić z mebli, farb i klejów, szczególnie gdy robi się cieplej.
- Gdy wynik wzrośnie, przewietrz mieszkanie przez 10–15 minut. Jeśli szybko spadnie i później znów rośnie, sprawdź wentylację oraz wieczorne źródła emisji.
- Przenieś czujnik na jedną noc do innego pokoju. Jeśli skok pojawia się tylko w jednym miejscu, szukaj źródła właśnie tam. Jeśli wszędzie o podobnej porze, możliwa jest reakcja na wilgotność albo działanie algorytmu urządzenia.
- Dla weryfikacji pożycz drugi czujnik innego typu albo zamów pomiar u specjalisty od jakości powietrza.
Pamiętaj, że czujnik VOC nie zastępuje osobnego, certyfikowanego czujnika tlenku węgla. Jeśli pojawia się drażniący zapach, pieczenie oczu lub złe samopoczucie, wyjdź na świeże powietrze i wezwij fachową pomoc.